ترانسفورماتور رزین ریخته گری در مقابل ترانسفورماتور روغنی

ترانسفورماتورهای رزین ریختگی و ترانسفورماتورهای غوطه‌ور در روغن سال‌هاست که در سیستم‌های توزیع برق فشار ضعیف و فشار قوی استفاده می‌شوند. هر دو فناوری مزایا و محدودیت های خود را دارند.

استفاده از ترانسفورماتورهای رزین ریخته گری به دلیل پایداری حرارتی و مکانیکی، قابلیت اطمینان و خواص مقاومت در برابر آتش محبوبیت زیادی پیدا کرده است. رزین اپوکسی دارای خواص عایق عالی است و با گذشت زمان تحلیل نمی رود و پیر نمی شود و آن را به گزینه ای بدون نیاز به نگهداری تبدیل می کند. آنها مخصوصاً برای نصب در داخل ساختمان مناسب هستند، زیرا گرمای کمتری تولید می کنند و در نتیجه دمای کمتری افزایش می یابد، و دوستدار محیط زیست هستند زیرا خطر نشت روغن وجود ندارد.

از سوی دیگر، ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن، از اوایل قرن بیستم، رایج ترین ترانسفورماتورهای مورد استفاده بوده اند. روغن به عنوان یک ماده عایق و خنک کننده عمل می کند، اما خطر آتش سوزی نیز دارد و در صورت نشت یا ریختن آنها می تواند باعث آلودگی محیط زیست شود. برای اطمینان از حفظ سطح روغن، تعمیر و نگهداری منظم مورد نیاز است و واشرها هر چند سال یکبار تعویض می شوند. آنها به طور کلی در فضای باز، در یک محفظه نسوز نصب می شوند، زیرا دمای آنها افزایش می یابد و گرمای بیشتری تولید می کنند.

به طور خلاصه، ترانسفورماتورهای رزین ریخته گری برای نصب در محیط داخلی مناسب تر هستند، بدون نیاز به تعمیر و نگهداری هستند و ویژگی های ایمنی آتش و محیطی بهتری دارند. اما در مقایسه با ترانسفورماتورهای روغنی هزینه اولیه بالاتری دارند. از سوی دیگر، ترانسفورماتورهای روغنی ارزان تر هستند، اما نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارند، افزایش دما و خطر آلودگی محیط زیست به دلیل نشت روغن دارند. انتخاب ترانسفورماتور در نهایت به نیازهای خاص برنامه و بودجه موجود بستگی دارد.